Cerkiew została wzniesiona w 1832 r. na miejscu starszej wzmiankowanej już w 1564 r. Jest jedną z trzech w Polsce ocalałych cerkwi typu bojkowskiego. Jest światrynią oreintowqaną, trojdzielną o konstrukcji zrębowej, wybudowana na kamiennej podmurówce. Ostatni poważny remont, podczas, którego świątynia została mocno przebudowana, nastąpił w 1929 r. Pierwotnie cerkiew posiadała prawdopodobnie górną kaplicę lub dzwonnicę z galerią nad babińcem oraz podcień na słupach od frontu.

Powojenne losy cerkwi są burzliwe i niestety spowodowały jej dewastację i zniszczenie. Cerkiew początkowo służyła emigrantom greckim, a następnie do lat 70. XX w. była użytkowana jako magazyn PGR. W latach 60. przeprowadzono remont cerkwi lecz z powodu braku pełnej dokumentacji konserwatorskiej remont został nieukończony.

Wizualizacja cerkwi przedstawia prawdopodobny wygląd z roku 1832.  Wzorowano się na rysunkach W. Sobockiego z 1956 r. jak również reprodukcji szkicu "Liskowate (B. Dobromyl), Grund-u. Aufriss der Kirche v. 1832 r."